WubsBos - 1.700 m2

- Bostuin met een hoogteverschil van plm. 5 m. en veel verwilderingsbollen, verspreid door de tuin -

In de jaren twintig van de vorige eeuw is hier bouwzand afgegraven en vervolgens is het terrein veranderd in een park, het Maintebos.
In dit park staan twee huizen, het kleinste daarvan is van ons.
Ruim 11 jaar geleden stond het te koop en we zijn als een blok gevallen voor de plek.
Het huis op de koop toe (7 x 9 m.), een jaar later konden we dat uitbreiden en nu zijn we heel gelukkig met huis en tuin van 1700 m2.
Een verklaring voor de naam? De tuin is van Harry Wubs en Jannie Bos.

Wij noemen onze tuin een kijktuin omdat wij het leuk vinden dat liefhebbers een kijkje komen nemen, we zijn dus een privétuin die -op een paar vaste weekenden na- op afspraak te bekijken is.
Groepen kunnen in deze periode ook op andere dagen op afspraak de tuinen bezoeken.

Een tuin in een bos betekent schaduw.
Vooral in het begin hebben we ons daar op verkeken, heel hebberig de mooiste planten in de grond gezet. Het duurt even, maar dan leer je dat wel af.
Net als met tere planten, onze tuin is een vijf-sterrenparadijs voor slakken.
Er is een hoogteverschil van plm. 5 meter, het huis staat hoog en de tuin loopt dan geleidelijk af, op een tweetal plekken hebben we trapjes gemaakt.
We trachten de tuin, ook gezien de omgeving, een natuurlijke uitstraling te geven. Alsof we er niets aan doen, maar dat is gezichtsbedrog. Er wordt hard gewerkt.

In het begin waren we tuinman en tuinvrouw, dit is geleidelijk veranderd in timmerman en tuinvrouw. Harry bouwt en Jannie doet de planten.
We proberen de tuin het hele jaar door boeiend te houden, in de winter met bloeiende struiken, Viburnum bodnantense ‘Dawn’is een favoriet.
In het voorjaar de vele verwilderingbollen, het feit dat we in april 2007 deel uitmaakten van de persreis van het I.B.C. gaf een enorme impuls.

In de zomer is het moeilijk kiezen, er is altijd iets dat bloeit, boeit of geurt.
En de herfst met zijn herfstkleuren.
We hebben een wilde wingerd die meters hoog een enorme spar heeft veroverd.
De amberboom spreekt voor zichzelf.
Jaren geleden hebben we een zaailing van een Canadese esdoorn meegenomen en die wordt ook bij ons - net als daar - oranjerood.

We tuinieren op potklei, of keileem, lastige grond.
Maar in al de jaren dat we hier wonen heeft de groene container nog niet bij de weg gestaan, we composteren en dat gaat allemaal door die klei.
We composteren op de trage manier, de zaden blijven veelal in takt en komen vervolgens overal weer op. Soms mogen ze dan blijven, meestal worden ze weer verwijderd. Dat heet tuinieren.

Want het bezig zijn in de tuin, het volgen van de ontwikkeling van de planten en struiken, het buiten zijn, dat is het allerleukste van het hebben van een tuin.
We doen mee aan open tuinenweekenden en dan komen er bezoekers, mensen die je passie delen, mensen waarvan je ook weer tips krijgt en met wie je het dan heel gezellig hebt.

Lang leve de tuin.

Uiteraard geven wij graag – indien gewenst – meer informatie, neemt u gerust contact met ons op.